EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) to metoda psychoterapii pomagająca w przetwarzaniu trudnych i obciążających doświadczeń. Opiera się na założeniu, że niektóre przeżycia – szczególnie te związane z silnym stresem lub traumą – mogą zostać „zatrzymane” w układzie nerwowym i nadal wpływać na emocje, myśli oraz reakcje ciała, mimo że wydarzenie należy już do przeszłości.

W trakcie terapii EMDR pacjent, w bezpiecznych warunkach i w swoim tempie, powraca do wybranego wspomnienia, jednocześnie wykonując naprzemienną stymulację (najczęściej są to ruchy oczu, czasem dźwięki lub bodźce dotykowe). Proces ten pomaga mózgowi „przepracować” doświadczenie w taki sposób, aby przestało wywoływać nadmierne napięcie, lęk czy poczucie zagrożenia.

Celem terapii EMDR nie jest szczegółowe opowiadanie traumy, lecz zmniejszenie jej emocjonalnego obciążenia i przywrócenie poczucia kontroli oraz bezpieczeństwa.